Hayal Etmek ve Yaşamak

İnsan kendisi için "en iyisini" hayal eder. Onu ister ve o olduğunda hayatının nasıl olacağını düşünür. Kimisi bu hayal için çok çalışır, ömrünü feda eder. Kimisi enerjisini sadece o ana odaklar, hayalin hayal olarak kendisine yaşattığı mutlulukla yetinir. Kimisi ise hiç başlamaz, ne düşünerek ne de hareket eder o hayali yaşamak için uğraşmaz. Hangisinin gerçekleşecek yol olduğu tabii ki bilinmez, bu bilinmezliğin de bir sonucu olur.

Hayali için ömrünü feda edenler hayallerine kavuşsalar bile pişmanlık duyabilirler. "O kadar çalışmanın, çabalamanın sonucu bu mu?" diye düşünebilir, arkalarında bıraktıkları bir ömür için üzülebilirler. Bu hayale hiç ulaşmamış da olabilirler. Yine de ömürlerini arkada bırakmanın pişmanlığını yaşarlar.

Hayali hayal olarak bırakanlar hep merak ederler. Hayatlarının bir noktasında hayallerini gerçekleştirecek bir teklif gelmiştir onlara ancak onlar reddetmiştir, o kişiler de bunun merakındadırlar. "Acaba evet desem şu anda hayatım nasıl olurdu?" bu soru bir şekilde onları yakalar, zihinlerini meşgul eder. Kimi zaman pişman olurlar, kimi zaman farklı bir duygu hissetmezler. Aslında bunun nedeni içerisinde yaşadıkları sonuçtan duydukları memnuniyet ve hazdır. Sonuçtan yeterince memnunlarsa ve yeterince hazzı yaşamışlarsa hayal onlar için hala bir hayaldir. Sonuçtan yeterince memnun kalmadılarsa ve hazzı yeterince tatmadılarsa hayali gerçekleştirememek onlar için pişmanlık olduğu kadar büyük bir sorudur da.

Hiç başlamayanlar ise... bilmiyorum. Açıkçası ben hareketsiz kalan insanları anlayamıyorum. Ne kadar düşünürseniz düşünün veya ne kadar konuşursanız konuşun anlamayacağınız insanlar vardır, zihin okusanız bile kendi düşünce veya mantığınızla örtüşemeyen zihinleri anlamak zordur. Benim için de hiç harekete geçmeyen insanlar anlaşılmazdır. Tabii ki bir insanın harekete geçmemesinin farklı nedenleri olabilir. Birçok konuda olduğu gibi bu konuda da birden fazla neden bulabiliriz ancak bu yazıdaki konumuz bu değil. Belki başka bir yazının konusudur hareket.

Konumuz hayallerimiz ve bunlarla ne yapacağımız. Kendim için şunu söyleyebilirim: Ben hayalime hayat vermeye çalışıyorum. Şu anda oldukça yavaş ilerliyorum ve birçok yerden de reddedildim. Evet, kimi zaman karamsarlığa kapılıyorum, endişeleniyorum, üzülüyorum ve çoğunlukla korkuyorum. Ancak bir şekilde hareket etmeli, bir şekilde uğraşmalı insan. En azından akıl sağlığımı kaybetmemek için uğraşmaya devam etmeliyim.

Bu hayalin sonucu ne olur, şu anda bilemem. Belki ona ulaşırım ve hayalimdeki gibi mutlu olurum. Belki ona ulaşmama rağmen mutlu olamam. Belki ona ulaşamam ama içerisinde bulunduğum sonuçtan kaynaklı yeterince memnun olurum. Belki ona ulaşamam ve yeterince memnun olmam. Göreceğiz artık. Bakalım neler olacak.